Tucson

Ja ja, we zijn in het allombekende Tucson, Arizona...

Als je je hier iets wilt bij voorstellen, denk dan aan veel cactussen, woestijnachtig gebied, veel Mcdonalds, veel Starbucksen, ...

Donderdagmorgen, om 7u 's morgens (!!!!) zijn we vol goede moed vertrokken om naar een canyon te gaan kijken. Met een Starbucks in de hand liepen wij door cactusland :-) Int begin allemaal super cool en fascinerend maar na 1,5uur stappen, hadden we wel genoeg cactussen gezien, en vroegen we ons af wanneer we dat prachtige zicht op de canyon nu eindelijk es gingen zien... Nooit dus, want we liepen in de canyon en hadden dat totaal nie door. Ik had een canyon eerlijk gezegd alleen nog maar van vanboven gezien, en dit geleek echt wel niet op wat ze op foto's van bijvoorbeeld the Grand Canyon laten zien...

Wij waren natuurlijk een beetje (veel) teleurgesteld en dan moesten we nog 1,5 uur terugwandelen... Pfffff...

Erna zijn we dan maar een goed ontbijt gaan eten :-) Dat heeft een beetje terug op krachten gebracht, maar ik was toch vrij moe voor de training in de namiddag en de show 's avonds. Maar alles is vlot verlopen.

Vandaag tijdens de show, tijdens een bepaalde cue, heb ik iets kei ambetants meegemaakt... Tijdens de act van flying man staan er altijd een stuk of 10 angels achteraan (en ik ben daar dus één van). We moeten echt nie veel doen hoor, meestal stil staan en kijken naar de flying man.

We stonden daar dus in onze angelpositie (rechtstaan, 1 voet vooruit en handen naast lichaam) en mogen dus niet bewegen... Man, begint mijn neus daar wel nie keihard te kriebelen zeker! En ik kon nie krabben, want dat zou te veel opvallen... Dus ja, ik zo proberen om mijn neus wat te bewegen en er zo op blazen, maar dat hielp natuurlijk niet. Het was een echt marteling :-p

Ik denk dat de mensen die mij bezig zagen moeten gedacht hebben dat ik een konijntje was ofzo... hahahaha

Een paar foto's van onze canyon wandeling:

Er waren hele grote cactussen...

... en ook hele kleintjes :-)

Maar ze konden allemaal even goed prikken (ik wou es voelen hoe hard da nu eigenlijk is...)

Phoenix

Hallo lezers en lezeresjes :-)

Deze week zijn we in Phoenix. Is nog een toffe stad. Beter dan Houston alleszins, want mensen gaan daar enkel om te werken, dus na 18u is alles dicht en valt er niets, noppes meer te beleven. Zelfs de McDonald's sluit al om 19u... Kunde da nu geloven, een McDo in Amerika die om 19u sluit?!
Ik heb dus mijn wekelijkse cheeseburger moeten missen vorige week :-(

Maar anyway, alles gaat goed hoor. Maandag zijn we hier naar een NBA basketbal wedstrijd mogen gaan kijken. De Phoenix Suns tegen de Denver Nuggets :-) Wij supporterden natuurlijk voor Phoenix en we hebben da goed gedaan, want ze zijn gewonnen. Int begin stonden ze heel de tijd achter, maar dan in de laatste 10min kwamen ze gelijk, en ging het publiek uit zijn dak. En toen we dan 5 punten voorstonden met nog 2min te spelen was het echt de max. De mascottes liepen rond met grote borden met het woord 'NOISE' op, dus elke keer als ze op het veld kwamen, begon iedereen keiluid te roepen :-) Ikke ook natuurlijk :-D
En er waren ook cheerleaders, maar ik had van hen eigenlijk meer spectakel verwacht hoor. Buiten een beetje geshake met hun ponponnekes deden die niet veel hoor...


Deze morgen ben ik samen met An en nog een paar anderen naar Harry Potter gaan kijken. Twas vroeg, maar o my god, twas echt de moeite. Ik zat vant begin tot het einde vol spanning te kijken. Vond het echt mega goeie film en kan nie wachten op het vervolg :-)


Deze namiddag dan op het einde van de show tijdens de finale kwam An voor mij staan in haar vogelkostuum. En ze begon zo raar met haar armen te zwaaien en ik dacht van 'oei, is er iets mis met mijn kostuum ofzo??' Maar ge moet u dus es inbeelden, ik sta daar aan de rand van het podium, An staat op de grond, naast het publiek super onnozel te doen. Ik begreep er echt niets van, maar was wel grappig, dus ja, stond daar weer te lachen (en dat terwijl ik stoer moet zijn...)
Achteraf vroeg ik haar dan wa ze daar nu eigenlijk in godsnaam aant doen was... "Awel," zegt ze, "ik was u aan het betoveren met mijn toverstok gelijk Harry Potter" Hahahahaha!!! De tweede show heeft ze het dan nog es gedaan, maar dan heb ik terug "getoverd" hoor ;-) hihihi


De shows gaan vrij goed. Er zijn een paar meisjes die wat last hebben van kwetsuren of ziek zijn, dus iedereen is wel voorzichtig. Ik heb voorlopig alleen wat last van een ambetante, hyperactieve spier in mijn schouder, maar volgende week zal die wel terug gekalmeerd zijn :-p


Nog een dikke 2 weken en ik kom naar huis :-) Ik kijk er, zoals altijd, al naar uit!

Ik tijdens de basketbalwedstrijd.

Dit is trouwens ook de arena waar wij nu de shows doen (de basketbalvloer is weg, en in de plaats daarvan staat ons podium daar nu :-) )

Dit werd getoond tijdens de wedstrijd. Hij begon met een klein afro-kapseltje en hoe meer lawaai het publiek maakte, hoe groter dat zijn kapsel werd. De spreuk was: "Make some noice and watch my fro grow" :-D

Boise en Houston

Hi everybody,

Alles is nog steeds dik in orde hier :-)

We zijn niet meer in Hawai'i wat langs de ene kant wel jammer is, maar Boise was ook een zeer aangename stad.
Onze reis van Honolulu naar Boise was vrij lang, en we reisden 's nachts, dus op mijn vrije dagen heb ik vooral uitgerust. Ik heb ook een nieuwe gsm gekocht, want mijn ouden deed nogal lastig soms :-p

De Boise arena was vrij dicht bij het hotel, dus gingen we er te voet naartoe elke dag. Het was hier echt een ideaal herfstweertje en de arena ligt op de campus van de universiteit van Boise, dus was leuk om hier door te wandelen. Er zaten ook elke avond relatief veel studenten in het publiek, wat voor veel ambiance zorgde elke keer :-)

Deze week zijn we dan in Houston. We zitten in een sjiek hotel (Hyatt) in het centrum van de stad, maar eigenlijk valt hier niet zo veel te beleven. Net buiten de stad is er wel een heel groot winkelcentrum, maar ik ben er (nog) niet naartoe geweest. En ook net buiten de stad is er het NASA Space Centre en daar ben ik WEL naartoe geweest :-) Was echt zo cool om al die raketten, ruimtepakken, maanstenen, ... te zien. Was echt heel interessant. Ze tonen zo onderandere hoe het er vroeger aantoe ging en vrgelijken dat dan met hoe het er nu aantoe gaat. Ik heb de controlekamer gezien die ze gebruikten in de jaren '70, en ik snap nog altijd niet hoe ze er met die apparatuur in geslaagd zijn om een man op de maan te zetten :-p

Er was ook zo een toestel dat je gewicht op verschillende planeten liet zien. Volgens dat machine weeg ik op Jupiter 143kg, op Neptunus 68,5kg, op Mars slechts 23kg, en op de aarde 61kg (met kleren aan hé ;-) ).

Ik heb keiveel foto's getrokken van alles want was echt wel onder de indruk :-) En het lijkt mij wel leuk om zelf astronaut te worden, maar goed, ik denk da ik nu al ver genoeg van huis ben :-p
Vandaag dan training en show gehad. Ik was een beetje zenuwachtig voor power track want ik moest iets nieuws doen (het noemt chase --> rondat, flik, flik, gestrekt met benen open over de "vogel", spreidsprong, en dan 2 overslagen). Het zit vrij stabiel op training, maar toch, soms vlieg ik toch nog gewoon naar alle kanten tijdens die spreidsprong :-p Maar gelukkig is het goed gegaan tijdens de show :-)

Is eigenlijk wel leuk om nieuwe dingen te doen. Ik kan nog niet alle dingen die de meisjes doen, maar ik ben er goed op aan het trainen, dus hopelijk kan ik dan binnenkort terug iets nieuws doen :-)


Paar foto's van het space centre: